عیار طلا چیست؟ تفاوت طلای ۱۸ و ۲۴ عیار
سردرگمی میان اعداد ۱۸، ۲۴ یا کد ۷۵۰ هنگام خرید طلا، لحظهای است که تفاوت بین یک سرمایهگذاری پرسود و یک خرید اشتباه را رقم میزند. بسیاری از خریداران دقیقاً نمیدانند چرا قیمت یک گرم شمش با یک گرم طلای زینتی متفاوت است و همین عدم آگاهی از مفهوم عیار، میتواند باعث شود هزینهای بسیار بیشتر از ارزش واقعی طلا پرداخت کنید.
در این راهنما، ذرهبین را روی مفهوم عیار میگیریم تا زبان بازار طلا را یاد بگیریم. از تفاوتهای بنیادین شمش و طلای زینتی گرفته تا روش تشخیص کدهای مخفی روی زیورآلات؛ در ادامهی این مطلب یاد میگیریم که چگونه با اطمینان و دانش یک خبره معامله کنیم.
مفهوم پایهی عیار طلا و دلیل ترکیب آن با سایر فلزات
تعریف عیار طلا به زبان ساده و معیار سنجش خلوص
وقتی واردِ بازار طلا میشوید و یا قصد خرید طلا دارید، پرتکرارترین کلمهای که میشنوید عیار است. به زبانِ بسیار ساده، عیار واحدی برای اندازهگیری میزانِ خلوص طلا در یک قطعه فلز است. تصور کنید یک شکلات تختهای دارید؛ هر چقدر درصد کاکائوی آن بیشتر باشد، خالصتر است. در دنیای فلزات گرانبها هم عیار دقیقاً همین کار را میکند. این معیار به ما میگوید که در انگشتر یا سکهای که در دست داریم، چه مقدار طلای خالص و چه مقدار فلزاتِ دیگر وجود دارد. بالاترین درجه در این سیستم سنجش، عدد ۲۴ است. بنابراین وقتی میگوییم طلایی ۲۴ عیار است، یعنی تمامِ ۱۰۰ درصد آن قطعه از طلا تشکیل شده و هیچ ناخالصی دیگری ندارد. هرچه عدد عیار از ۲۴ کمتر شود، یعنی سهم طلای خالص کمتر شده و فلزاتِ دیگر جای آن را گرفتهاند.
چرا طلا را با فلزات دیگر ترکیب میکنند؟
شاید این سوال برایتان پیش بیاید که چرا اصلا باید طلای ارزشمند را با فلزاتِ ارزانتر مخلوط کنیم؟ چرا همهی جواهرات را از همان طلای ۲۴ عیار و خالص نمیسازند؟ پاسخ این سوال در ویژگیهای فیزیکی خودِ طلا نهفته است. طلای خالص بسیار نرم و انعطافپذیر است؛ تقریبا شبیه به خمیری سفت که به راحتی با فشارِ دست تغییر حالت میدهد. اگر یک حلقهی ازدواج را با طلای خالص بسازید، احتمالا پس از چند روز استفاده کج میشود، خط و خشهای عمیق برمیدارد و اگر نگینی روی آن باشد، شل شده و میافتد.
به همین دلیل، زرگران طلا را با فلزاتِ دیگر ترکیب میکنند تا آلیاژ (مخلوطی همگن از دو یا چند فلز) جدیدی بسازند. این کار باعث میشود سختی و دوامِ طلا افزایش پیدا کند و چکشخواری (قابلیتِ کوبیده شدن و شکل گرفتن بدون شکستن) آن برای ساختِ طرحهای ظریف و پیچیده مناسبتر شود. در واقع ما با پایین آوردنِ عیار، مقاومتِ زیورآلات را در برابر ضربه و استفادهی روزمره تضمین میکنیم.
فلزات پایه یا آلیاژهای رایج در ترکیب با طلا
برای اینکه طلا به استحکامِ لازم برسد، آن را با گروهی از فلزات مخلوط میکنند که در اصطلاحِ بازار به آنها فلزاتِ پایه میگویند. انتخابِ نوع این فلزات فقط برای بالا بردن مقاومت نیست، بلکه روی رنگِ نهایی طلا هم تاثیر مستقیم دارد. رایجترین فلزاتی که با طلا ترکیب میشوند عبارتند از:
- مس: یکی از قدیمیترین فلزاتِ ترکیبی است که علاوه بر سخت کردنِ طلا، باعث میشود رنگِ آن به سمتِ قرمزی یا صورتی (که به آن رزگلد میگویند) متمایل شود.
- نقره: استفاده از نقره باعث میشود رنگِ زردِ طلا ملایمتر شده و حتی هالهای مایل به سبز پیدا کند.
- نیکل و روی: این فلزات نقش مهمی در سفید کردنِ رنگ طلا دارند. اگر میبینید طلایی سفیدرنگ است و درخشندگی زیادی دارد، معمولاً حاصلِ ترکیب طلا با نیکل، روی یا پالادیوم است که سختیِ بسیار بالایی هم به قطعه میدهد.
تفاوت واحدهای سنجش و روش محاسبهی عیار
تفاوت سیستم عیار با سیستم هزار
شاید برای شما هم پیش آمده باشد که روی یک قطعه طلا به جای عدد ۱۸ یا ۲۴، اعدادی مثل ۷۵۰ یا ۹۹۹ را دیده باشید و دچار تردید شوید. نگران نباشید؛ این دو عدد در واقع یک مفهوم واحد را بیان میکنند، اما با دو زبان یا معیار متفاوت. در دنیای طلا ما دو خطکش اصلی برای اندازهگیری داریم:
اولین خطکش، همان سیستم عیار است که برای همهی ما آشناتر است و خلوص طلا را در بازهی ۰ تا ۲۴ میسنجد. در این سیستم، عدد ۲۴ یعنی طلای کاملاً خالص.
دومین خطکش که دقیقتر و علمیتر است، سیستم هزار نام دارد. در این روش، فرض میکنیم کلِ قطعهی طلا به ۱۰۰۰ قسمت مساوی تقسیم شده است. حالا میشماریم که چند قسمت از این ۱۰۰۰ قسمت، طلای خالص است. برای مثال، وقتی میگوییم طلایی عیار ۷۵۰ دارد، یعنی اگر این طلا را به ۱۰۰۰ ذره تقسیم کنیم، ۷۵۰ ذرهی آن طلای خالص و ۲۵۰ ذرهی باقیمانده، فلزاتِ دیگر هستند. تفاوت فقط در دقتِ ماجراست؛ سیستم عیار کمی کلیتر است، اما سیستم هزار جزئیاتِ دقیقتری را نشان میدهد.
فرمول ریاضی محاسبهی عیار طلا و نحوه استفاده از آن
حالا که با مفهوم پایه آشنا شدید، شاید کنجکاو باشید بدانید این اعداد دقیقاً از کجا میآیند. زرگران و متخصصان برای تبدیل وزن طلا به عدد عیار، از یک فرمول استاندارد استفاده میکنند. دانستنِ این فرمول به شما کمک میکند تا منطقِ پشتِ
قیمتگذاریها را بهتر درک کنید. فرمول محاسبه به این صورت است:
C = 24 × (Mg / Mm)
در این فرمول سه متغیر داریم که هر کدام معنای سادهای دارند:
- C (عیار): همان عددی است که دنبالش هستیم (مثلاً ۱۸ یا ۲۴).
- Mg (وزن طلای خالص): مقدار طلای نابی که در قطعه وجود دارد.
- Mm (وزن کل): وزن نهایی قطعه که شامل طلا و فلزاتِ افزودنی است.
اجازه دهید با یک مثال ساده این فرمول را روشن کنیم. فرض کنید یک قطعه فلز دارید که وزن کل آن ۱۰ گرم است (Mm). اگر زرگر به شما بگوید که ۷.۵ گرم از این قطعه طلای خالص است (Mg) و بقیه مس است، شما با تقسیم ۷.۵ بر ۱۰ به عدد ۰.۷۵ میرسید. حالا اگر این عدد را در ۲۴ ضرب کنید، حاصل عدد ۱۸ میشود. این یعنی قطعهی شما همان طلای ۱۸ عیار معروف است.
تبدیل کدهای روی طلا به عیار
زمانی که برای خرید طلا به بازار میروید یا قصد دارید طلای خود را به صورت آنلاین بفروشید، باید بتوانید کدهای حکشده روی طلا (که اصطلاحاً به آن اَنگ میگویند) را سریع بخوانید و ترجمه کنید. این کدها معمولاً بر اساس همان سیستم هزار نوشته میشوند. در اینجا جدولی کاربردی برای تبدیل سریع این کدها به عیار سنتی آماده کردهایم که میتوانید به عنوان یک راهنمای همیشگی در ذهن داشته باشید:
- کد ۹۹۹ (یا ۹۹۹.۹): معادل طلای ۲۴ عیار. این کد را بیشتر روی شمشهای سرمایهگذاری و برخی سکههای بانکی میبینید که نشاندهندهی خالصترین حالتِ طلا است.
- کد ۹۱۶: معادل طلای ۲۲ عیار. این عیار در ایران کمتر رایج است اما اگر طلایی از هند یا کشورهای عربی خریده باشید، احتمالاً این عدد را روی آن میبینید.
- کد ۷۵۰: معادل طلای ۱۸ عیار. این رایجترین و استانداردترین کد در بازار طلای ایران است. تقریباً تمامِ انگشترها، گردنبندها و سرویسهای ویترین طلافروشیها باید این کد را داشته باشند.
- کد ۵۸۵: معادل طلای ۱۴ عیار. این طلا در کشورهای غربی و روسیه بسیار محبوب است، اما در ایران قیمت و ارزش کمتری نسبت به قیمت طلای ۱۸ عیار دارد.
- کد ۳۷۵: معادل طلای ۹ عیار. این نوع طلا درصدِ مس یا نقرهی بسیار بالایی دارد و در ایران کمتر به عنوان کالای سرمایهگذاری شناخته میشود.
بررسی انواع عیار طلا و کاربرد هر کدام در بازار ایران و جهان
حالا که با ریاضیات و فرمولهای محاسبه آشنا شدید، زمان آن رسیده که سری به بازار بزنیم و ببینیم هر کدام از این اعداد در دنیای واقعی چه شکلی هستند و چه کاربردی دارند. در بازار طلا، هر عیار شخصیت و ویژگیهای خاص خودش را دارد و برای هدف مشخصی ساخته شده است. دانستنِ تفاوت این عیارها به شما کمک میکند تا بسته به نیازتان (سرمایهگذاری یا زیبایی) بهترین گزینه را انتخاب کنید.
طلای ۲۴ عیار (خالصترین و نرمترین نوع طلا):
طلای ۲۴ عیار پادشاهِ طلاهاست. این نوع طلا با خلوص ۹۹.۹ درصد، زردترین و درخشانترین رنگ را دارد. اما یک مشکل بزرگ دارد: بسیار نرم است. اگر انگشتری از طلای ۲۴ عیار دست کنید، احتمالاً با یک فشار سادهی دست تغییر شکل میدهد و کج میشود. به همین دلیل، در ویترین طلافروشیها هیچوقت زیورآلاتی با این عیار نمیبینید. کاربردِ اصلی طلای ۲۴ عیار فقط برای سرمایهگذاری است و معمولاً به صورت شمش (قطعات قالبیِ طلا در وزنهای مختلف) و سکههای بانکی ضرب میشود. پس اگر هدفتان فقط حفظ ارزش پول است و قصد استفاده زینتی ندارید، شمشهای ۲۴ عیار گزینهی نهایی شما هستند.
طلای ۲۲ عیار (محبوب در کشورهای عربی و هند)
اگر به بازارهای طلای دبی یا هند سفر کرده باشید، احتمالا متوجه شدهاید که رنگ طلاهایشان زردیِ تند و گرمی دارد. اینها همان طلای ۲۲ عیار هستند. در این نوع طلا، حدود ۹۱.۶ درصد طلا و مقدار کمی فلزاتِ دیگر وجود دارد. طلای ۲۲ عیار از ۲۴ عیار کمی سختتر است و میتوان با آن گردنبند یا النگو ساخت، اما هنوز هم برای نگهداشتنِ سنگهای قیمتی و نگینهای سنگین به اندازهی کافی محکم نیست. در بازار فعلی ایران، ساخت زیورآلات با این عیار رایج نیست، اما بد نیست بدانید که سکههای بهار آزادی (طرح قدیم و جدید) و سکههای پهلوی، همگی با عیار ۲۲ (یا همان ۹۰۰ در سیستم هزار) ضرب شدهاند.
طلای ۱۸ عیار (استاندارد زینتی ایران)
طلای ۱۸ عیار که با کد ۷۵۰ شناخته میشود، استانداردِ رسمی و قانونی برای ساخت زیورآلات در کشور ماست. این طلا تعادلِ فوقالعادهای میانِ خلوص و استقامت دارد. یعنی هم ۷۵ درصد آن طلای خالص است که ارزشش را حفظ میکند و هم به لطفِ ۲۵ درصد فلزاتِ دیگر، آنقدر محکم است که سالها بدونِ تغییر شکل قابل استفاده باشد و نگینهای گرانقیمت را محکم نگه دارد. هر زمان که برای خرید سرویس عروس، انگشتر یا هر قطعهی زینتی دیگری به طلافروشی مراجعه میکنید، پیشفرضِ ذهنی شما باید طلای ۱۸ عیار باشد.
طلای ۱۴ عیار و پایینتر (استاندارد غربی)
در کشورهای اروپایی و آمریکا، نگاه مردم به طلا بیشتر جنبهی زینتی دارد تا سرمایهگذاری. به همین دلیل طلای ۱۴ عیار (با حدود ۵۸ درصد خلوص) و حتی ۱۰ عیار در آنجا بسیار پرفروش است. این طلاها قیمت ارزانتری دارند و به دلیلِ آلیاژ زیاد، بسیار سفت و مقاوم هستند. در بازار ایران، فروش طلای زیر ۱۸ عیار (مگر با مجوز خاص و اعلامِ شفاف به مشتری) ممنوعیتهایی دارد. با این حال، گاهی ممکن است کارهایی با عیار ۱۴ را با قیمت پایینتر ببینید. خرید این نوع طلا برای استفادهی دمدستی بد نیست، اما باید بدانید که هنگامِ فروش، ارزشِ کمتری نسبت به طلای رایج بازار خواهد داشت.
مقایسه طلای ۱۷ عیار (مظنه) با سایر عیارها
در دنیای حرفهایهای بازار و بنکداران، یک عدد جادویی وجود دارد که شاید کمتر به گوش خریداران عادی خورده باشد: عیار ۱۷ در اصطلاحِ بازاریها، وقتی صحبت از مظنه (قیمتِ پایهی طلا در بازار عمدهفروشی) میشود، منظور قیمتِ ۴.۶۰۸ گرم طلای ۱۷ عیار (یا همان عیار ۷۰۵) است. این عیار معمولاً مربوط به طلاهای متفرقه یا طلای آبشده (طلاهای کهنهای که ذوب شدهاند و دوباره به چرخهی تولید برمیگردند) است. دانستنِ این نکته فقط برای درکِ صحبتهای بازاریها مفید است و شما به عنوان خریدارِ نهایی، با طلای ۱۷ عیار به صورت مستقیم سر و کار نخواهید داشت، چرا که طلای ساخته شده باید حتماً ۱۸ عیار باشد.
جدول مقایسهای جامع انواع عیار طلا
تا اینجا با جزئیاتِ هر عیار آشنا شدید و دانستید که هر کدام داستان و ویژگیهای مخصوصِ خود را دارند. اما برای اینکه بتوانید در یک نگاه، تمامِ این اطلاعات را مرور کنید و تفاوتها را بهتر به خاطر بسپارید، جدولِ زیر را برایتان آماده کردهایم. این جدول مثلِ یک نقشهی راهنمای سریع عمل میکند؛ میتوانید هر زمان که در موردِ کدهای پشتِ طلا یا کاربردِ آنها شک کردید، به این بخش مراجعه کنید تا با اطمینانِ کامل تصمیم بگیرید.
در این جدول، ما عیارهای مختلف را از نظرِ درصدِ خلوص، کدی که باید روی طلا ببینید، میزانِ مقاومت و بهترین موردِ مصرف مقایسه کردهایم:
| نام عیار | درصد خلوص طلا | کد حکشده (آنگ) | میزان سختی و دوام | کاربرد اصلی |
|---|---|---|---|---|
| طلای ۲۴ عیار | ۹۹.۹ درصد | ۹۹۹ | بسیار نرم و آسیبپذیر | شمشهای سرمایهگذاری و پشتوانهی ارزی |
| طلای ۲۲ عیار | ۹۱.۶ درصد | ۹۱۶ | نرم (اما سختتر از ۲۴) | جواهرات در هند و کشورهای عربی، سکههای طلا |
| طلای ۱۸ عیار | ۷۵ درصد | ۷۵۰ | مقاوم و ایدهآل | استانداردِ ساختِ طلا و جواهر در بازار ایران |
| طلای ۱۴ عیار | ۵۸.۵ درصد | ۵۸۵ | سخت و بسیار محکم | جواهرات در اروپا و آمریکا، کارهای ارزانقیمت |
| طلای ۹ عیار | ۳۷.۵ درصد | ۳۷۵ | بسیار سخت (شکننده) | زیورآلاتِ خیلی ارزان در برخی کشورهای غربی |
همانطور که در جدولِ بالا میبینید، یک قانونِ کلی وجود دارد: هرچه عددِ عیار پایینتر میآید، مقدارِ طلای خالص کمتر میشود، اما در عوض مقاومتِ قطعه در برابرِ ضربه و استفادهی مداوم بیشتر میشود. بنابراین اگر به دنبالِ سرمایهگذاری هستید، ردیفهای بالای جدول (۲۴ عیار) و اگر به دنبالِ زیبایی و استفادهی طولانی هستید، میانهی جدول (۱۸ عیار) بهترین انتخابِ شماست.
رابطهی عیار با رنگ طلا و دوام آن
تاثیر نوع آلیاژ بر رنگ نهایی
بسیاری از افراد تصور میکنند که طلا همیشه باید زرد باشد، اما وقتی وارد جواهرفروشی میشوید، با دنیایی از رنگهای سفید، زرد و حتی صورتی مواجه میشوید. جالب است بدانید که طلای خالص همیشه زرد است؛ اما همانطور که در بخشهای قبل گفتیم، برای ساخت زیورآلات باید طلا را با فلزاتِ دیگر ترکیب کرد. اینجاست که زرگر مثل یک آشپزِ ماهر عمل میکند؛ او با تغییر نوع و مقدارِ فلزاتِ ترکیبی، رنگِ نهایی طلا را تغییر میدهد.
اگر طلا را با مس و روی ترکیب کنند، همان رنگِ زردِ کلاسیک و درخشان حفظ میشود که مورد پسندِ بسیاری از ایرانیان است. اما برای ساختِ طلای سفید، طلا را با فلزاتی سفیدرنگ مثل نیکل یا پالادیوم مخلوط میکنند. البته رنگِ نهایی این ترکیب معمولاً کمی کدر است، به همین خاطر در مرحلهی آخر، یک لایه روکش از جنسِ رودیم (فلزی بسیار براق و سفید از خانوادهی پلاتین) روی آن میکشند تا کاملاً سفید و درخشان شود. طلای رزگلد یا مسیرنگ هم که این روزها خیلی مد شده است، حاصلِ استفادهی بیشتر از فلز مس در ترکیبِ طلاست که آن رنگِ صورتیِ گرم و جذاب را ایجاد میکند. نکتهی مهم این است که عیارِ همهی این رنگها (اگر ۱۸ باشند) یکسان است و ارزشِ طلای آنها هیچ تفاوتی با هم ندارد.
رابطهی معکوس عیار با سختی و مقاومت فیزیکی قطعه
در دنیای فلزات گرانبها، یک قانونِ فیزیکیِ مهم وجود دارد که به آن رابطهی معکوس میگوییم. این قانون خیلی ساده است: هرچه عیار طلا بالاتر باشد، سختی و دوامِ آن کمتر است. شاید کمی عجیب به نظر برسد که طلای خالصتر، ضعیفتر باشد؛ اما واقعیت این است که اتمهای طلا خیلی راحت روی هم میلغزند.
طلای ۲۴ عیار به قدری نرم است که با ناخن خط برمیدارد و با فشارِ انگشت خم میشود. در مقابل، وقتی عیار پایین میآید (مثل ۱۴ یا ۱۸)، فلزاتِ سختتری مثل مس و نیکل واردِ بافتِ طلا میشوند و مثلِ ستونهای محکم، ساختارِ آن را نگه میدارند. بنابراین، یک انگشتر ۱۴ عیار بسیار سختتر و دیرخشتر از یک انگشتر ۱۸ عیار است و انگشتر ۱۸ عیار هم بسیار مقاومتر از نمونههای با عیارِ بالاتر است.
کدام عیار برای استفادهی روزمره مناسبتر است؟
انتخاب عیار مناسب کاملاً به سبکِ زندگی و نوعِ استفادهی شما بستگی دارد. اگر قصد دارید طلایی بخرید که هر روز و در هر شرایطی (هنگام کار، شستوشو یا ورزش) دستتان باشد، مثل حلقهی ازدواج، قطعا طلای ۱۸ عیار بهترین گزینهی شماست. این عیار تعادلِ طلایی را رعایت کرده است؛ یعنی هم درخشندگی و ارزشِ بالایی دارد و هم آنقدر محکم است که در برابرِ ضربههای روزانه آسیب نبیند.
اما اگر به دنبالِ سرمایهگذاری هستید و میخواهید طلا را در گاوصندوق نگه دارید، دیگر بحثِ سختی و خش افتادن اهمیتی ندارد؛ در این حالت طلای ۲۴ عیار (سکهها و شمشها) بهترین انتخاب است. برای جواهراتی که فقط در مهمانیهای خاص استفاده میکنید و روی آنها پر از سنگهای قیمتی است هم معمولاً همان عیار ۱۸ توصیه میشود تا اطمینان حاصل شود که پایههای نگهدارندهی سنگها به مرور زمان شل نمیشوند.
راهنمای عملی تشخیص عیار طلا برای خریداران
نحوه خواندن کدهای حک شده (آنگ) روی مصنوعات طلا
یکی از سادهترین و سریعترین راهها برای اطمینان از اصالت و کیفیت طلا، بررسی شناسنامهی حک شده روی خودِ قطعه است. در بازار طلا به این کدهای ریز که معمولاً در قسمتهای پنهانِ زیورآلات ضرب میشوند، آنگ میگویند. اگر یک انگشتر یا دستبند را با دقت نگاه کنید، معمولاً در قسمتِ داخلی رکاب انگشتر یا روی قفلِ گردنبند و دستبند، عددی بسیار ریز میبینید. برای دیدنِ این کدها گاهی لازم است از یک ذرهبین استفاده کنید یا از دوربینِ گوشی موبایل خود کمک بگیرید.
این کدها همان اعدادی هستند که در بخشهای قبلی یاد گرفتیم. اگر عدد ۷۵۰ را دیدید، خیالتان راحت باشد که با یک طلای ۱8 عیار استاندارد روبرو هستید. گاهی در کنارِ این اعداد، حروف انگلیسی هم وجود دارد؛ مثلاً حرف K کنار عدد (مثل 18K) نشاندهندهی واحدِ عیار است. همچنین ممکن است نامِ کارخانهی سازنده یا شهرِ ساخت هم به صورتِ مختصر کنار عیار حک شده باشد که نشاندهندهی هویتِ سازنده است. وجودِ این کدها به شما اطمینان میدهد که تولیدکننده مسئولیتِ کیفیتِ کالای خود را پذیرفته است.
آشنایی با روشهای سنتی و مدرن سنجش عیار
شاید برایتان سوال باشد که طلافروشان چطور در چند ثانیه متوجه میشوند طلایی که برای فروش بردهاید اصل است یا تقلبی؟ آنها معمولاً از دو روش اصلی استفاده میکنند. روشِ اول و قدیمیترین روش، استفاده از سنگ محک است. سنگ محک یک سنگِ سیاه و زبر است که طلافروش طلا را آرام روی آن میکشد تا ردی طلاییرنگ باقی بماند. سپس مقداری تیزاب سلطانی (نوعی اسیدِ قوی که فلزات را حل میکند اما روی طلا بیاثر است) روی آن خط میریزد. اگر خطِ طلایی پاک شد، یعنی فلزِ تقلبی یا با عیارِ پایین بوده است، اما اگر ثابت ماند، یعنی عیار طلا درست است.
روشِ دوم که دقیقتر و مدرنتر است، استفاده از دستگاههای ریگیری یا همان آزمایشگاههای سنجش عیار است. در این روش، تکهی کوچکی از طلا را ذوب میکنند یا با دستگاههای پیشرفتهی اشعه ایکس (XRF) آن را اسکن میکنند تا با دقتی در حدِ صدمِ درصد، میزانِ دقیقِ طلا و سایر فلزات موجود در آن مشخص شود. این روش معمولاً برای طلاهای آب شده یا زمانی که حجم طلا زیاد است استفاده میشود و خطای انسانی در آن نزدیک به صفر است.
اهمیت فاکتور رسمی و اطمینان از تطابق عیار ذکر شده
با وجودِ تمامِ روشهای تشخیص، مهمترین سند برای شما به عنوانِ خریدار، فاکتور رسمی است. فاکتور حکمِ سندِ مالکیت و شناسنامهی قانونی طلای شما را دارد. وقتی طلایی میخرید، حتماً دقت کنید که فروشنده در فاکتور علاوه بر وزن و قیمت، عیار دقیقِ طلا (معمولاً ۱۸ عیار یا ۷۵۰) را هم ذکر کند.
چرا این موضوع حیاتی است؟ چون اگر روزی بخواهید طلای خود را بفروشید و مشخص شود عیارِ آن پایینتر از استاندارد بوده، تنها مدرکی که با آن میتوانید از فروشندهی متخلف شکایت کنید و حقِ خود را بگیرید، همین فاکتور است. پس هرگز به قولِ شفاهی اکتفا نکنید و مطمئن شوید اعدادِ روی فاکتور با کدهای حک شده روی طلا و گفتههای فروشنده کاملاً یکسان هستند. همیشه فاکتورهای خود را در جایی امن نگهداری کنید، زیرا فروش طلا بدونِ فاکتور در بازار بسیار سخت و معمولاً با کسرِ مبلغِ قابلتوجهی انجام میشود.
منابع:
